Kuru film kalınlığı, kısaca DFT, bir kaplama sisteminin şartnameye uygun uygulanıp uygulanmadığını gösteren en somut ölçüttür. Görsel kontrol tek başına yeterli değildir; kalınlık ölçülmeden sistem kabul edilmez.
Neden ölçülür
Kaplamanın bariyer performansı büyük ölçüde kalınlığına bağlıdır. Hedefin altında kalan bölgeler beklenenden erken korozyona uğrar. Hedefin çok üzerindeki kalınlık ise kürlenme sorunlarına, çatlamaya ve aderans kaybına yol açabilir. Bu nedenle DFT hem alt hem üst sınır açısından değerlendirilir.
ISO 2808 ile ISO 19840 arasındaki fark
ISO 2808 boya ve verniklerde film kalınlığının hangi yöntemlerle ölçüleceğini tanımlar. ISO 19840 ise çelik yapılarda, yani pürüzlü kumlanmış yüzeylerde ölçümün nasıl yapılacağını ve sonuçların nasıl değerlendirileceğini ele alır.
Aradaki fark pratikte önemlidir: kumlanmış yüzeyde ölçüm cihazı, profilin tepe noktalarından okuma yapma eğilimindedir. Bu nedenle yüzey profiline bağlı bir düzeltme değeri uygulanır ve ölçüm sonucu buna göre değerlendirilir.
Ölçüm frekansı ve kabul
Kaç noktadan ölçüm alınacağı ve kabul kriterinin nasıl uygulanacağı sözleşmeyle belirlenir. Müşteri şartnamesi SSPC-PA 2 gibi bir yöntem talep ediyorsa ölçüm frekansı buna göre planlanır. Ölçüm noktalarının yüzeye dengeli dağıtılması, yalnızca kolay erişilen bölgelerden okuma yapılmaması esastır.
Kritik detaylar ayrıca değerlendirilir. Kenar, kaynak, cıvata ve delik çevrelerinde kaplama doğal olarak incelir; bu bölgelere şartnameye göre stripe coat uygulanır ve kontrol edilir.
Ölçüm bir kayıttır
DFT ölçümü tek başına bir sayı değil, teslim dosyasının parçasıdır. Yaş film kalınlığı uygulama sırasında, kuru film kalınlığı ise kat bazında kaydedilir. Bu kayıtlar iş emrine bağlanır ve final kabul dosyasında toplanır; böylece uygulama sonradan izlenebilir hale gelir.
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır. Her projede sözleşme, müşteri şartnamesi, boya üreticisi dokümanları ve güncel standart baskıları esas alınır.